6, november 2013

De opera.

De opera

Op mijn veel te hoge pumps loop ik zo snel als ik kan de parkeergarage uit. Kwart voor 8. Nog 15 minuten voor aanvang van de voorstelling.  Uren had ik voor de spiegel gestaan om een outfit te vinden die gepast was voor de gelegenheid en waarin mijn vrouwelijke rondingen en cup d goed uit zouden komen. Uiteindelijk was de keuze gevallen op een kort zwart jurkje met diep decolleté, een kort zwart jasje en , om het niet te oubollig te maken, vel roze pumps met hoge hak en open teen eronder.  Mijn lange rode haar heb ik netje opgestoken. Altijd al heb ik Aïda van Verdi willen zien. En nu speelde de nationale reisopera de voorstelling 3 avonden in het Concordia theater. Als het aan mij had gelegen had ik de voorstelling jaren geleden al gezien, maar net als voorgaande jaren was er ook deze keer weer niemand uit mijn vriendenkring bereidt gevonden om de belachelijk hoge prijs voor een kaartje te betalen en met me mee te gaan. Nou is opera misschien ook niet een genre dat vaak aangehangen wordt door mensen van mijn leeftijd, maar met mijn 27 jaar liet ik me daar deze keer niet door weerhouden.  Dan maar alleen had ik deze keer gedacht . Ik besloot dat, nu ik eindelijk deze geweldige opera zou zien, ik dit meteen ook goed wilde doen en had een kaartje besteld voor de duurste maar vooral ook de beste plek. In de loge. 150 euro,  een rib uit mijn lijf die hopelijk de moeite waard zou blijken.

Bij het theater aangekomen storm ik naar binnen, lever snel mijn jas in bij de garderobe, en via de grote trap in de hal bereik ik de balkonverdieping. Balkon, rij  1 stoel 8. Ik volg de bordjes met balkon rij 1 t/m  5 erop  en kom uiteindelijk bij de deur die mij toegang zal geven tot een geweldige avond. Slechts 3 plaatsen bied het kleine balkonnetje aan de zijwand van het theater. Het roodpluche op de stoelen heeft altijd iets majestueus maar dit slaat alles. De reling van het balkon is rijk versierd met krullerig houtsnijwerk en de balken tegen de muur zijn prachtig versierd met jugendstil schilderingen.

Door alle pracht en praal valt het me nu pas op dat ik niet alleen ben. Op 1 van de 3 stoelen zit een man. Ik schat hem een jaar of 40. Hij ziet er goed uit in zijn donkergrijze pak en zijn zwarte schoenen zijn duidelijk voor vertrek nog gepoetst. Zijn donkerblonde, licht krullende haar zit netjes in de scheiding en wordt in bedwang gehouden door een grote hoeveelheid gel. De man kijkt op en knikt vriendelijk naar me. Zijn glimlach is vriendelijk, maar verraad ook dat hij doorhad dat ik hem nauwkeurig bestudeerde. Ik voel me behoorlijk betrapt en ik knik vriendelijk terug terwijl ik merk dat mijn wangen een kleur krijgen.

Ik neem plaats op een van de stoelen naast hem. Vanwege het voorval van zonet voelt het nogal ongemakkelijk om zo dicht naast de man te zitten, maar stoel 8 is toch echt de stoel naast die van hem. Stoel 10 is nog leeg. Vreemd, maar ook om stipt 8 uur zit er nog niemand. Dit maakt me nog bewuster van het feit dat ik vlak naast de man zit die ik zojuist zo ongegeneerd bekeken heb.  Gelukkig, de lichten dimmen, het geroezemoes uit de zaal sterft langzaam weg, de voorstelling gaan beginnen. Een zware mannenstem klinkt door de boxen van het theater. Geen foto’s tijdens de voorstelling, tijdens de voorstelling zal er geen pauze plaatsvinden en mobiele telefoons uit.  Maar na de mededeling blijft het doek dicht.

Op nieuw een stem door de boxen. Deze keer van een vrouw. Door een technische storing is het geluid niet optimaal en kan de voorstelling nog niet beginnen deelt de vrouw mede, waarna ze om een ogenblik geduld vraagt.  Er zit niets anders op dan te wachten. De man naast me graait in zijn broekzak en haalt er een rol king pepermunt uit. “pepermuntje,,vraagt hij en reikt mij de rol pepermunt aan. “graag,,antwoord ik. Ik vind dat ik niet kan weigeren na de genante vertoning van daarnet. Als ik de rol pepermunt terug geef raak ik zacht de hand van de man aan. Hij is warm, zacht en goedverzorgd. Al snel kom ik met hem in gesprek. De man blijkt als advocaat te werken bij een vooraanstaand advocatenkantoor in de stad. Hij verteld dat hij al meer dan een jaar geleden kaarten voor de opera had besteld voor hem en zijn vrouw. Helaas waren ze vlak daarna uit elkaar gegaan en was er niemand uit zijn vrienden die vanavond tijd had om mee te gaan. Dat verklaarde de lege stoel naast hem.

“Wat een charmante man,, denk ik terwijl de man verteld over de vele opera’s die hij al in dit theater gezien heeft. Het ongemakkelijke gevoel van even ervoor heeft inmiddels plaats gemaakt voor een ontspannen sfeer. Zijn ogen glinsteren als hij verteld over een prachtige uitvoering van het slavenkoor van Nabuco die hij gezien heeft in the operahouse in Sidney. De passie is te lezen in zijn prachtige bruine ogen. Hoewel dit pas de eerste opera is die ik bezoek hang ik aan zijn prachtige volle lippen. Wat een heerlijke aantrekkelijke en charmante man. Hij vraag of ik meer van de opera’s van Wagner of Mozart hou. Wanneer ik hem vertel dat dit mijn eerste opera bezoek is, reageert hij verbaast. Een jonge vrouw die haar eerste opera zonder gezelschap bezoekt. Zonde, zo zegt hij. Elke vrouw verdiend het om haar eerste opera te bekijken met haar geliefde om samen de passie van het schouwspel te ervaren. Helaas, maar dat gaat voor mij vandaag niet meer lukken, antwoord ik lachend.

“Ik heet Joris,,zegt hij en ik realiseer me dat ik me inderdaad nog niet aan hem heb voorgesteld. “Lily, aangenaam,,  antwoord ik. “Mag ik je complimenteren met je kledingkeus,,zegt hij en ik voel dat ik begin te blozen. “Veel jonge vrouwen weten zich deze dagen helemaal niet meer gepast te kleden voor een gelegenheid als deze. Maar jij hebt de spijker op zijn kop geslagen. En dan te bedenken dat dit je eerste opera is,,  Dat ik ruim 3 uur voor de spiegel heb gestaan om deze outfit bij elkaar te zoeken zal ik hem maar niet vertellen besluit ik. En hoewel ik door het vele omkleden bijna te laat kwam, moet ik zelf ook toegeven dat ik er vandaag goed uitzie. Mijn blik kruist die van hem. Ik bloos, hij lacht. Hij lacht verleidelijk. Wat is deze man charmant en opwindend.

Opnieuw dimmen de lichten in het theater. De gordijnen gaan open en het orkest in de orkestbak zet de ouverture in. Meteen zit ik op het puntje van mijn stoel en wordt ik gegrepen door het dramatische verhaal over de slavin Aïda die moet kiezen tussen de liefde van haar leven, de legerkapitein Radamis,  of haar vader, de koning van Ethiopië die in oorlog is met het leger van Radamis. De muziek is prachtig! De sopraan die Aïda speelt zingt geweldig. Elke noot is raak, hoe hoog ook.  En wat een inleving. Nog nooit eerder had muziek mij zo geraakt. Ik voel een brok in mijn  keel, ik voel mijn ogen nat worden en kan vervolgens een traan er niet van weerhouden naar beneden te rollen. Plotseling voel ik een hand op mijn bovenbeen. Hij is van Joris. Ik schik, in eerste instantie, maar zijn zachte streling over mijn zwarte nylon kousen voelt oprecht aan. Langzaam laat hij zijn hand andere hand over mijn wang glijden en veegt met zijn vinger de traan van mijn wang. Ik wil wat zeggen, maar voordat ik er erg in heb legt hij zijn wijsvinger op mijn mond als teken dat ik stil moet zijn, buigt hij mijn kant uit en kust mij teder op mijn mond.  Ik durf hem niet aan te kijken maar een zacht kreuntje verraad dat ik geniet.

Zijn hand rust nog steeds op mijn bovenbeen maar langzaam klimt hij naar boven. Ik sluit mijn ogen. Wat zacht en teder is zijn aanraking. Een rilling van genot loopt over mijn rug. Zijn lippen zijn inmiddels via mijn wang naar mijn nek afgedaald en voorzichtig begint hij mijn hals te kussen. Er is geen weg meer terug. Via mijn nek bereiken zijn tedere kusjes opnieuw mijn mond. Met 2 handen pakt hij mijn hoofd vast, laat zijn handen door mijn haar gaan en drukt zijn volle lippen op de mijne.  Dit keer niet teder, maar vurig en passievol. Wat is dit heerlijk. Ik ben Aïda compleet vergeten. Sterker nog, ik ben alles om mij heen vergeten en laat me volledig meeslepen is alles wat deze onbekende man met mij doet.

Zijn hand streelt mijn borst. En ook ik kan inmiddels mijn handen niet meer thuis houden. Via zijn bovenbeen streel ik over het strakgespannen stuk stof in zijn pantalon. Zijn harde en opgezwollen lid prikt bijna door de stof heen en ik merk dat mijn kutje nat wordt als ik eraan denk hoe het zou zijn als hij deze bij mij naar binnen zou drukken. Opnieuw kreun ik zacht als zijn hand de weg naar mijn kutje vind. Aan zijn gezicht valt af te lezen dat hij geniet van hoe vochtig het daar inmiddels is geworden.

Zijn lid wordt door mijn aanraking zo mogelijk nog harder. Wat is dit opwindend. Ik sta op, maak de knoop van zijn pantalon los, rits zijn gulp open en trek zijn broek en boxer naar beneden. Zijn harde paal staat recht vooruit, strakgespannen en uitnodigend omhoog. Ik zak door mijn knieën, pak zijn paal met een hand vast en begin hem langzaam af te trekken. Deze keer is hij het die kreunt. Het doet mij goed om te zien dat hij van mijn aanraking geniet. Ik kus zijn rode kloppende eikel. Het beetje voorvocht dat eruit druipt smaakt geil en al gauw laat ik zijn pik helemaal mijn mond inglijden. Hij kreunt opnieuw. Een teken voor mij om door te gaan. Steeds dieper laat ik zijn harde pik mij warme mond binnendringen. Hij legt zijn handen teder op mijn wang en hoofd en laat duidelijk merken dat hij geniet door te hijgen dat ik door moet gaan. Maar ik besluit anders.

Ik kom omhoog, schop mijn pumps uit en buk over de reling van het balkon voorover. Hij snapt de hint. Hij komt achter me staan, trekt mijn jurk omhoog en reageert blijverrast als hij daaronder een kanten slipje, jarretelgordel en kousen ziet. Teder streelt hij mijn billen, pakt de bovenkant van mijn slipje vast en trekt deze langzaam over mijn billen. Hij komt op zijn hurken achter me zitten en zonder waarschuwing glijd zijn tong door mijn kutje. Wat is dit opwindend! En wat is hij goed met zijn tong. Hij weet precies het juiste plekje te vinden en, hoe hard ik me ook probeer in te houden, een harde kreun kan ik niet meer onderdrukken. Het koor heeft juist een strijdlied van het leger ingezet dus niemand die mij hoort. Niemand, behalve Joris, die sneller met zijn tong begint te bewegen.

Een golf van warmte overspoeld me. Ik ga klaarkomen. Dat kan niet anders. Wanneer hij vervolgens een van zijn vingers mijn kutje in laat glijden, blijkt dat ik het bij het juiste eind heb. Het is heerlijk en ik gil het uit samen met de hoge sopraan die een aria zingt over haar man, gestorven op het slagveld. Ik kan me nog net aan de reling vastgrijpen om te voorkomen dat ik schokkend op de grond val.  Joris vertraagd de bewegingen van zijn tong, komt overeind en kust me passioneel. Ik verdrink in zijn mooie ogen.

Zijn handen schieten over mijn lijf en begeleiden me vervolgens weer naar de reling. Joris drukt me voorover en voorzichtig drukt hij zijn warme lid in mijn kutje. Al snel merkt hij dat hij best wat minder voorzichtig kan zijn en ramt zijn harde paal met harde halen mijn natte grotje in. Opnieuw blijkt hij een talentvolle man. Elke stoot weet hij zo te plaatsen dat hij mijn g-spot raakt en het duurt dan ook niet erg lang voordat mijn kutje druipt van het vocht. “je bent heerlijk,, fluistert hij in mijn oor. Ik wil hem zeggen dat ook hij geweldig is, maar meer dan gehijg en gekreun weet ik niet uit te brengen. Ik hou het niet meer, zijn stoten worden nog harden en dieper. Hij grijpt mijn haar vast en trekt er aan. Zijn andere hand heeft hij op mijn keel gelegd en maakt dat ik af en toe geen lucht krijg. Nooit gedacht dat dat zo geil zou zijn. Er is geen houden meer aan en na een goedgeplaatste, ferme stoot kom ik spuitend klaar.

Hij is verbaast, maar duidelijk opgewonden door mijn natte hoogtepunt en wanneer ik door mijn knieën zak, en mijn eigen geil van zijn paal af lik, is ook hij niet meer te houden. Ik open mijn mond. Ik wil hem proeven, zijn warme zaad in mijn mond voelen, zijn geilheid tot de laatste druppel ervaren. In 5 flinke ladingen gutst zijn zaad mijn mond in. Het smaakt geil. Nadat ik het heb doorgeslikt, lik ik zijn heerlijke paal schoon om ook de laatste druppels van zijn geile vocht niet te verspillen. Hij pakt mijn hand, trekt me omhoog , kust me vurig en ik besluit dat het de 150 euro voor het kaartje meer dan waard is geweest.

 

 

 

 

Auteur
Lily rose